Тақдим ба хоҳароне, ки мехоҳанд арус шаванд

Вақте ки духтар аст,

Даре аз дарҳои Биҳишт барои падару модараш аст.

Вақте ки ҳамсар аст,

Ниме аз дини шавҳарашро комил мекунад то ба Биҳишт наздиктар шавад.

Вақте ки модар аст,

Биҳишт зери қадамҳояш қарор мегирад.

Натиҷаи калом:

Ин чӣ мавҷудест, ки сару кораш ҳамаш бо Биҳишт аст !?!